Menu
Kolej na dobrą kolej - Podpisz petycję

Konsultacje rozporządzenia o warunkach technicznych dla znaków i sygnałów na drogach Wyróżniony

 

Generalnie popieramy przedmiotowy projekt. Wprowadza on do praktyki krajowej szereg rozwiązań, zwłaszcza dotyczących ruchu rowerowego, od dawna powszechnie stosowanych za granicą, a w Polsce niemożliwych do stosowania właśnie ze względu na brak unormowań prawnych. Szereg tych rozwiązań dotyczy ruchu rowerowego, dla którego dotychczasowe przepisy były niewystarczające i w miarę rozwoju ruchu rowerowego i infrastruktury dla niej od dawna sygnalizowana była m.in. przez organizacje społeczne, w tym prorowerowe, potrzeba ich uzupełnienia.

 

Popieramy zwłaszcza zmiany dotyczące:

  • rozmiaru mini strzałek kierunkowych, umożliwiające dopuszczanie ruchu rowerów wbrew znakom B-2 i dopełniającym także bez konieczności wyznaczania osobnego pasa ruchu
  • zmniejszenia szerokości przejścia dla pieszych do 2,5 m
  • połączenia znaków P-10 i P-11
  • wprowadzenia znaku P-26 „Piesi” i obowiązku stosowania go na drogach dla pieszych i rowerów równolegle ze znakami pionowymi.

Jednakże mimo generalnego poparcia analizując projekt zgłaszamy poniższe uwagi szczegółowe. W większości odnoszą się one do treści rozporządzenia po zmianach przewidzianych projektem, tylko w kilku przypadkach do zapisów,których projekt w obecnym brzmieniu nie zmienia.

 

Zał. I. Pkt. 1.5.2. Sposób umieszczania znaków oraz 2.2.8. Ustąp pierwszeństwa

1. Konieczne jest dopuszczenie możliwości umieszczania na jednej konstrukcji wsporczej pod znakami A-7 lub B-20 znaków informacyjnych D-6/D-6a/D-6b jak również znaków z grupy R-4.

Uzasadnienie: Obecne kombinacja A7/B-20 i D-6/D-6a/D-6b, jest powszechnie stosowana m.in. w Warszawie. Powinna być dopuszczona. Podobna praktyka dotyczy znaków z grupy R-4. Tym bardziej, że część z nich ma charakter strzałek, czyli powinny być umieszczane na skrzyżowaniu, a trudno umieszczać w odległości co najmnej 10 m kolejną konstrukcję.

 

Zał. I. Pkt. 3.2.2. „Zakaz wjazdu” - tekst pod rysunkiem 3.2.2.2.

Proponujemy następujące modyfikacje proponowanej zmiany:

1. Zamiast frazy „Jeżeli na jezdni ruch jest otwarty w jednym kierunku tylko dla określonych pojazdów np: (...)” proponujemy sformułowanie: „Spod obowiązywania zakaz określonego znakiem B-2 można wyłączyć określone pojazdy np: (...)”. Po wyliczeniu pojazdów należy zakończyć zdanie – kropką, a dalszą częścią od słów „Wówczas na wlocie...” rozpocząć nowe zdanie.

Uzasadnienie: Obecne sformułowanie jest niezrozumiałe. Zazwyczaj znak B-2 powoduje zamknięcie ruchu w jednym kierunku (czyli jest on otwarty w drugim, czyli jednym). Tabliczki o których mowa w zdaniu powodują jego otwarcie dla wybranych pojazdów w obu kierunkach.

2. Zdanie: „Jeżeli na wylocie ze skrzyżowania zastosowano znak B-2, to na wylotach pozostałych umieszcza się odpowiednio znaki dopełniające wraz z tabliczkami o takiej samej treści, jaką zastosowano pod znakiem B-2.” uzupełnić w nawiasie odwołaniem do rys. 3.2.2.2 i 3.2.2.6 jak jest w obowiązującej wersji rozporządzenia, albo wyjaśnić co to są znaki dopełniające dla znaku B-2.

Uzasadnienie: Bez odwołania do rysunku, wyjaśnienia lub definicji nie wiadomo co to są znaki dopełniające.

 

Zał. I. Pkt. 3.2.10. „Zakaz wjazdu rowerów”

Wnioskujemy o usunięcie z treści punktu zdania: „Ponadto znak B-9 stosuje na drogach, w obrębie których lub w pobliżu których wyznaczono drogę dla rowerów.”

Uzasadnienie:
Stawianie znaku B-9 na drodze w obrębie, której wyznaczono drogę dla rowerów bardzo często odcina możliwość dojazdu rowerem w okresie zimowym. W sytuacji gdy nagminną praktyką w naszym kraju jest nieodśnieżanie dróg dla rowerów taka praktyka bardzo często uniemożliwia dojazd do domu czy pracy z powodu zalegającego na drodze dla rowerów śniegu. Jedyne co pozostaje rowerzystom to poruszanie się na zasadach ogólnych jezdnią – co w/w znak uniemożliwia. W tej sytuacji należy zaniechać praktyki ustawiania znaków B-9.

 

Zał. I. Pkt. 4.2.17. Droga dla pieszych

Wnioskujemy o dodanie na końcu treści punktu zdań:

Znak C-16 można umieszczać wraz z tabliczką „Nie dotyczy...” i symbolem roweru lub wózka rowerowego. Oznacza on wówczas drogę dla pieszych z dopuszczeniem ruchu rowerowego. Taka kombinacja nie jest tożsama ze znakiem C-13/C-16, gdyż w tym przypadku korzystanie przez rowerzystę z drogi dla pieszych nie jest obowiązkowe i może on również korzystać z jezdni. Takie rozwiązanie stosuje się wówczas, gdy możliwe jest udostępnienie rowerzystom zarówno korzystania z jezdni jak i drogi dla pieszych w zależności od preferencji, zwłaszcza gdy trasa poza jednią znacznie wydłuża czas jazdy lub nie jest możliwa na dłuższym odcinku.”

Uzasadnianie: Dodanie tych zdań ostatecznie rozwieje wątpliwości niektórych zarządzających, że stosowanie takiego rozwiązania jest możliwe. Jest ono bardzo potrzebne, gdyż nie nakłada na rowerzystów obowiązku korzystania z chodnika, a umożliwia wybór stosownie do własnych potrzeb i możliwości. Najczęściej jazda drogą dla pieszych i rowerów oznacza znaczne zmniejszenie prędkości i oferuje krótki odcinek. Dlatego też wielu rowerzystów woli kontynuować jazdę w dłuższej relacji jednią. Nie uniemożliwiajmy im tego bez ważnego powodu.

Obszerne uzasadnianie potrzeby stosowania takiego oznaczenia zawiera analiza GDDKiA na ten temat,dostępna w internecie: http://bit.ly/1t9waWE .

 

Zał. I. Pkt. 5.2.6.4. Zasady lokalizacji przejazdów dla rowerzystów

Zdanie „W przypadku gdy wzajemna widoczność nie jest zapewniona, należy zastosować środki spowalniające ruch rowerowy, tak aby wjazd na przejazd dla rowerzystów następował z prędkością dostosowaną do warunków widoczności.”
proponujemy zmienić na:

W przypadku gdy wzajemna widoczność nie jest zapewniona, należy zastosować środki spowalniające ruch samochodowy, tak aby wjazd na przejazd dla rowerzystów przez samochód następował z prędkością dostosowaną do warunków widoczności oraz zastosować znak A-24.”

Uzasadnienie: To wjeżdżający na przejazd samochód stwarza zagrożenie spowodowania śmierci lub poważnych uszkodzeń ciała a nie rower. W związku z tym pojazdem, który powinien przede wszystkim zwolnić jest ta, która stwarza większe zagrożenie.

 

Zał. II. Pkt. 4.2.4. i 4.2.5. Linie warunkowego zatrzymania

Na końcu pkt 4.2.4 i 4.2.5 proponujemy dodanie zdań: „Na drogach dla rowerów dopuszcza się stosowanie znaku P13 (P-14 odpowiednio) w wersji mini – o wymiarach zmniejszonych o 50%.”

Uzasadnianie: wersje mini linii warunkowego zatrzymania są konieczne dla umożliwienia ich zastosowania na drogach dla rowerów na skrzyżowaniach z jedniami ogólnodostępnymi bądź z innymi drogami dla rowerów. Stosowanie rozmiarów standardowych nie jest możliwe z uwagi na małą szerokość dróg dla rowerów (min. 1,5 m jednokierunkowe i 2,0 m dwukierunkowe), zwłaszcza w przypadku konieczności podzielenia ich na pasy dla przeciwnych kierunków ruchu. Wersje mini linii zatrzymania są stosowane np. w Danii czy Wielkiej Brytanii. Wydaje się natomiast, że w przypadku linii bezwzględnego zatrzymania P-12 możliwe jest stosowanie standardowego rozmiaru także na drogach dla rowerów.

 

Zał. II. Pkt. 4.2.7. Wyniesiona tarcza skrzyżowania

Wnioskujemy o dodanie w załączniku II pkt. 4.2.7. Wyniesiona tarcza skrzyżowania o treści:

Wyniesione tarcze skrzyżowań stosuje się jako jeden ze środków obszarowego uspokojenia ruchu na skrzyżowaniach ulic, na których dopuszczalna prędkość nie przekracza 30 km/h, zwłaszcza na skrzyżowaniach ulic równorzędnych. W takim rozwiązaniu poziom jezdni w obrębie skrzyżowania podniesiony jest do poziomu chodników z powierzchniami skośnymi na całej szerokości wlotów skrzyżowania. Wyniesioną tarczę znakuje się analogicznie jak progi zwalniające - znakami P-25 na wszystkich powierzchniach skośnych, z możliwością poprzedzenia punktowymi elementami odblaskowymi na wszystkich lub wybranych wlotach.

Uzasadnianie: określenie wymogów dla wyniesionych tarcz wreszcie umożliwi w pełni legalne stosowanie tego środka uspokojenia ruchu, powszechnego w wielu krajach o wysokim poziomie bezpieczeństwa ruchu drogowego, a w Polsce wprowadzanych oddolnie, właściwie bez odpowiedniego umocowania prawnego. Zwłaszcza obstrukcyjnie działa wymóg rozdziału 8.1 zał. III, o tym, że progi zwalniające nie mogą być umieszczane bliżej niż 40 m od skrzyżowania. Wprowadzenie osobnego rozdziału o wyniesionych tarczach skrzyżowań definitywnie rozwiałoby wątpliwości interpretacyjne, że nie są one rodzajem progów zwalniających i ten wymóg ich nie dotyczy.

 

Zał. II. Pkt. 3. Strzałki

Wnioskujemy o dodanie w pkt. 3.1. Zasady ogólne następującego zdania:

Za pomocą napisów lub symbolu roweru umieszczonych przed strzałką można dopuścić dla wybranych pojazdów inne zasady korzystania z pasa ruchu niż dla pozostałych. W takim przypadku strzałki poprzedzone napisem lub symbolem roweru rozmieszcza się naprzemiennie ze strzałkami bez napisu lub symbolu roweru w odległości co 15 m.

Uzasadnienie: Przepis umożliwi wprowadzanie pasów ruchu z których określone pojazdy będą mogły poruszać się w innych kierunkach niż ogół. Jest to przydatne np. w sytuacji gdy na ulicy poprzecznej wyznaczony jest pas ruchu dla autobusów i 2 pasy ruchu ogólnego, a na wlocie są tylko 2 pasy ruchu – wówczas pas lewy wlotu przeznaczony jest dla skręcających w lewo, a pas prawy dla jadących prosto i skręcających w prawo, z wyjątkiem autobusów, dla których można dopuścić skręt w lewo z pasa prawego.

 

Zał. II. Pkt. 4.2.5. Linia warunkowego zatrzymania złożona z prostokątów

W zdaniu: „Znak P-14 umieszcza się prostopadle do osi jezdni lub pasa ruchu w odległości co najmniej: 
– 2,0 m przed sygnalizatorami znajdującymi się obok jezdni, (...)"

wnioskujemy o dopuszczenie zmniejszenia tej odległości do 0,5 m w przypadku śluz dla rowerów oraz pasów dla rowerów.

Uzasadnienie: Takie rozwiązanie, w którym pas dla rowerów wraz z ewentualną śluzą rowerową dochodzi bliżej sygnalizatora niż pas dla samochodów, stosowane jest m.in. w Niemczech. Posiada ono szereg zalet m.in. poprawia widoczność rowerzystów dla kierowców, skraca się czas ewakuacji, a co za tym idzie długość czasu międzyzielonego.

 

Zał. II. Pkt. 5.2.9.1. Symbol roweru

Wnioskujemy o uzupełnienie punktu o opis warunków technicznych dla znaku P-23a, którego wprowadzenie do Rozporządzenia w sprawie znaków i sygnałów drogowych postulowała w swoich uwagach stowarzyszenie Miasta dla rowerów. Znak złożony jest z symbolu roweru jak w znaku P-23 z tzw. „sierżantami' lub krokiewkami”. Znak taki stosowany jest w wielu krajch, m.in. Niemcy, Słowacja, Węgry, USA, Kanada.

W punkcie 2.2.9.1. proponujemy zamieścić co najmniej następujący opis:

Znak P-23a stosuje się dla:

- oznaczenia kierunku ruchu na pasie dla rowerów,

- wskazania zalecanego miejsca rowerzystów na pasie ruchu, który jest zbyt wąski dla wydzielenia z niego osobnego pasa ruchu dla rowerów, lub na pasie ruchu składającym się wyłącznie z torowiska tramwajowego.

Wskazanie miejsca rowerzystów na pasie ruchu ogólnego za pomocą znaku P-23a stosuje się na pasach ruchu o szerokości co najmniej 3,5 m. Oznaczenie takie informuje innych użytkowników drogi o pozostawieniu wolnego miejsca na pasie ruchu po stronie oznaczonej znakiem P-23a, co upłynnia ruch rowerowy i poprawia jego bezpieczeństwo.”


Uzasadnianie: Znak P-23 usprawni i podniesie bezpieczeństwo ruchu rowerowego na ulicach, na których brakuje miejsca na wyznaczenie innej infrastruktury rowerowej, bądź jest ona dopiero planowana. Upewnia także rowerzystów, że ich miejsce jest na jezdni, a nie na chodniku.

Na pasach ruchu dla rowerów konieczne jest wskazanie dozwolonego kierunku jazdy, gdyż wraz z wyznaczaniem takich pasów obserwowane są częste przypadki korzystania przez rowerzystów z nich w kierunku przeciwnym do obowiązującego, a nawet upominania ich przez kierowców, aby korzystali z pasów ruchu dla rowerów także w kierunku przeciwnym do dozwolonego. Celowi temu nie mogą służyć strzałki kierunkowe P-8, gdyż zasadniczo służą one do informowania o możliwym kierunku ruchu z pasa przed skrzyżowaniem. Jedynie użycie nieprzewidzianego w rozporządzeniu (ale spotykanego) połączenia strzałek P-8a, P-8b i P-8d wraz ze znakiem P-23 mogłoby spełniać taką rolę (gdyby było usankcjonowane w rozporządzeniu), ale byłoby to naszym zdaniem mało czytelne i mało zrozumiałe.

 

Zał. II. Pkt. 7.9. Pasy ruchu dla autobusów

Proponujemy rezygnację z dodawania zdania „W przypadku pasa ruchu dla autobusów, na którym dopuszcza się ruch rowerów, szerokość tego pasa powinna wynosić co najmniej 4,5 m"

Uzasadnienie: niedopuszczanie ruchu rowerowego na pasach ruchu dla autobusów gdy brak jest wydzielonego pasa lub drogi dla rowerów jest rozwiązaniem skrajnie niebezpiecznym. Wymusza to konieczność jazdy przez rowerzystów pasem lewym lub środkowym. Skutkuje to wyprzedzaniem
przez pojazdy z obu stron, najczęściej bez zachowania bezpiecznej, wymaganej prawem, odległości 1 metra. W przypadku, gdy na jezdni w danym kierunku są tylko 2 pasy ruchu, w tym jeden dla autobusów bez możliwości dopuszczenia rowerów, rowerzyści jadący wówczas zgodnie z prawem lewym pasem skutecznie sparaliżują ruch samochodów.

Zał. II. Pkt. 7.11.1. Pas ruchu dla rowerów

Proponujemy dodać następujące zdanie: „Dopuszcza się zwężenie szerokości pasa ruchu dla rowerów do 1,2 m urządzeniami bezpieczeństwa ruchu drogowego (np. wyspy) do wysokości 0,08 m nad poziomem jezdni, pod warunkiem zachowania skrajni szerokości 1,5 m powyżej wysokości 0,08 m nad poziomem jezdni.”

Uzasadnienie: Minimalna szerokość pasa ruchu dla rowerów jest określona w Rozporządzeniu w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać drogi i ich usytuowanie na 1,5 m. Niewielkie zwężenie skrajni na wysokości do 0,08 nad poziom jezdni w praktyce nie ogranicza przestrzeni dla ruchu rowerów (najszerszy wymiar skrajni rowerzysty występuje na wysokości kierownicy). natomiast ułatwi zmieszczenia wyspy separacyjnej między pasem ruchu dla rowerów i sąsiednim pasem ruchu tam, gdzie istnieje taka potrzeba (np. za skrzyżowaniem, na łukach).

Zał. II. Pkt. 7.11.2. Śluza dla rowerów

Wnioskujemy o przewidzenie dwóch dodatkowych rodzajów śluz dla rowerów (wraz z opisem zastosowania, oznaczania i ilustrującymi rysunkami):

2. Śluza do skrętu etapowego ('na dwa”) w lewo (kieszeń akumulacji rowerzystów po prawej stronie przejazdu dla rowerzystów lub pasa ruchu dla rowerów w szerokości jezdni ulicy poprzecznej).

3. Śluza do wjazdu na jezdnię z przejazdu dla rowerzystów przez tę jezdnię (pomiędzy przejazdem dla rowerzystów a linią zatrzymania przed ulicą poprzeczną.

Uzasadnienie: W podpunkcie brakuje rozwiązań śluzy umożliwiającej bezpieczny dla rowerzystów skręt „na dwa”. Skręcanie w lewo bez wydzielonej przez sygnalizację fazy do skrętu jest najniebezpieczniejszym manewrem, który wiąże się z największą liczbą wypadków. Gdy pojazdem skręcającym jest rower niebezpieczeństwo jest tym poważniejsze,że jest on niechronionym uczestnikiem ruchu. Należy podkreślić, że opisany w projekcie podstawowy typ śluzy można stosować tylko na skrzyżowaniach z sygnalizacją świetlną i że poprawia on bezpieczeństwo rowerzystów tylko w okresie fazy sygnału czerwonego dla kierowców.

W związku z tym należy wprowadzić do polskiej praktyki drogowej manewr skrętu „na dwa”. Polega on na przejechaniu poprzecznej jezdni (faza1), ustawieniu się na niej prostopadle do dotychczasowego kierunku, a następnie kontynuowaniu jazdy już w docelowym kierunku (faza 2), oczywiście po przepuszczeniu pojazdów jadących równolegle do fazy 1. tego typu rozwiązania są powszechnie stosowane w wielu krajach.

Analogicznie rzecz ma się ze śluzą typu 3, tylko, że może ona być stosowana w połączeniu z przejazdem dla rowerzystów, a nie pasem dla rowerów jak w typie 2.

 

Zał. III. Pkt. 7.1. Zasady ogólne

W podpisie do rys. 7.1.3. wnioskujemy o:

  • wersja bliżej idąca: opis symbolu p) z "przycisk dla pieszych (rowerzystów)" zmienić na: "przycisk dla pieszych".
  • wersja dalej idąca: zlikwidować symbol p) w rysunku, oraz w definicji detektora w pkt. 3.1. usunąć detektory ręczne (przyciski sterownicze).

 

Uzasadnienie (wersja bliżej idąca): Z definicji detektora znajdującaej się w rozdziale 3.1. Załącznika bezspornie wynika, że detektor dla pojazdów nie może być ręczny. Oznacza to, że przycisk nie może mieć zastosowania do detekcji rowerzystów.

Uzasadnienie (wersja dalej idąca): Z kilkunastoletniej praktyki stosowania tych przycisków nie wynika, aby polscy projektanci byli w stanie nauczyć się prawidłowo je stosować. Sytuacja, w której naciśnięcie przycisku  przez pieszego nie powoduje skrócenia czasu oczekwiania na sygnał zielony, ale jest w ogóle warunkiem uzyskania zielonego sygnału, nawet jeżeli taki sygnał otrzymują jadące w tym samym kierunku pojazdy na jezdni, jest anormalna, dyskryminacyjna wobec pieszych, ale także skłania ich do ignorowania sygnału czerwonego. Jest to zatem czynnik powodujący zmniejszenie bezpieczeństwa ruchu drogowego.

  

Zał. IV. Pkt. 8.1. Progi zwalniające

Wnioskujemy bezpośrednio przed Rys. 8.1.1 zastąpienie zdania:

Na progach zwalniających płytowych o długości płyty L>4 m dopuszcza się wyznaczenie przejść dla pieszych.”

zdaniami o treści:

Na progach zwalniających płytowych o długości płyty L>4 m dopuszcza się wyznaczenie przejść dla pieszych i/lub przejazdów dla rowerzystów. Dopuszcza się umieszczanie płytowych progów zwalniających z przejściami dla pieszych i/lub przejazdami dla rowerzystów na przedłużeniu chodników i/lub dróg dla rowerów bezpośrednio przy skrzyżowaniach w poprzek ulicy podporządkowanej lub zjazdu. Tego typu rozwiązanie jest zalecane zwłaszcza dla podkreślenia wjazdu z ulicy z pierwszeństwem (wyższej kategorii) do strefy ograniczonej prędkości, strefy zamieszkania, strefy ruchu, na drogę wewnętrzną”

Uzasadnianie: zmiana umożliwi wprowadzenie powszechnie stosowanego w krajach o wysokim poziomie brd rozwiązania – tzw.”bramy” do obszaru o ruchu uspokojonym. Rozwiązanie skłania kierowców do ograniczenia prędkości. Obecnie rozwiązanie w Polsce niemożliwe do stosowania na skrzyżowaniach, ze względu na wymóg rozdziału 8.1 zał. III, o tym, że progi zwalniające nie mogą być umieszczane bliżej niż 40 m od skrzyżowania. Na marginesie – obecne brzmienie nie umożliwia umieszczenia na płytowym progu zwalniającym przejazdu dla rowerzystów, chociaż takie przykłady w kraju się już zdarzają.

 

 

 

Ostatnio zmienianypiątek, 24 lipiec 2015 10:44
Powrót na górę